PDF- -το μυθιστορημα αμφισβητησης και η ρηξη του λογοτεχνικου ιστου - Calvino.apostash.selhnhs

Description

'Iταλο Καλβίνο Η απόσταση της σελήνης Κάποτε,

σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο σερ Τζορτζ Ντάρβιν,

η Σελήνη βρισκόταν πολύ κοντά στη Γη

Οι παλίρροιες ήταν αυτές που την έσπρωξαν σιγά σιγά μακριά: οι παλίρροιες που η ίδια η Σελήνη προκαλεί στα γήινα νερά και στη διάρκεια των οποίων η Γη χάνει αργά αλλά σταθερά ενέργεια

Το ξέρω καλά

Εμείς,

τη Σελήνη την είχαμε πάντα,

πελώρια,

πάνω από τα κεφάλια μας: όταν ήταν πανσέληνος

μ' ένα φως στο χρώμα του βούτυρου

όταν,

πάλι,

είχαμε νουμηνία,

κυλούσε στον ουρανό σαν μαύρη ομπρέλα που την παίρνει ο αέρας

κι όταν γέμιζε,

προχωρούσε με τα κέρατά της τόσο χαμηλά,

που έλεγες πως τώρα θα καρφωθεί στο λόφο κάποιου ακρωτήριου και θα μείνει εκεί,

αγκυροβολημένη για πάντα

Ολόκληρος ο μηχανισμός,

όμως,

λειτουργούσε διαφορετικά απ' ό,

τι σήμερα: ίσως γιατί οι αποστάσεις από τον 'Ηλιο ήταν διαφορετικές,

όπως διαφορετικές ήταν οι τροχιές,

και η κλίση δε θυμάμαι πια ακριβώς ποιανού πράγματος

από εκλείψεις,

άλλωστε,

με τη Γη και τη Σελήνη τόσο κολλημένες,

άλλο τίποτα: αν ήταν ποτέ δυνατό,

αυτά τα δύο κήτη να μην έβρισκαν τον τρόπο να σκιάζουν συνεχώς το ένα το άλλο

Η τροχιά

Ελλειπτική,

εννοείται,

άλλοτε έπεφτε πάνω μας κι άλλοτε έπαιρνε να πετά

'Οταν η Σελήνη κατηφόριζε χαμηλά,

οι παλίρροιες έπαιρναν την ανηφόρα και κανένας δεν μπορούσε πια να τις συγκρατήσει

Υπήρχαν νύχτες με μια χαμηλή πανσέληνο και μια τόσο υψηλή υψηλή πλημμυρίδα,

που λίγο έλειπε λίγα μονάχα μέτρα

Αν προσπαθήσαμε ποτέ ν' ανέβουμε

Και βέβαια

! Αρκούσε να πάμε με τη βάρκα ακριβώς από κάτω,

να υψώσουμε μια σκάλα και να σκαρφαλώσουμε

Το σημείο απ' όπου η Σελήνη περνούσε πιο χαμηλά,

βρισκόταν στο πέλαγος των Τσίγκινων Βράχων

Πηγαίναμε εκεί μ' εκείνες τις βάρκες με κουπί 1

συνηθίζονταν

τότε:

στρογγυλεμένες,

χωρίς

καρίνα

φελλό

Χωρούσαμε ένα σωρό κόσμος: εγώ,

ο καπετάνιος Βχντ Βχντ,

η γυναίκα του,

ο ξάδελφός μου ο κουφός,

και πότε πότε η μικρή Ξλτχλξ,

που τότε θα ήταν δώδεκα χρονών

Εκείνες τις νύχτες το νερό ήταν ήρεμο σαν λάδι,

ασημένιο σαν υδράργυρος,

και τα ψάρια

στο χρώμα του ζαφειριού

Μικροσκοπικά ζώα μικρά καβούρια,

καλαμάρια,

και ακόμα ελαφρά και διάφανα φύκια και μικρά κοράλλια

να αιωρούνται από εκείνη την ασβεστώδη οροφή ή να μένουν μετέωρα κάπου στη μέση,

σ' ένα φωσφορίζον σμήνος που εμείς ενοχλούσαμε σείοντας μπανανόφυλλα

Οργανώσαμε ως εξής τη δουλειά: παίρναμε στη βάρκα

μια σκάλα ένας την κρατούσε,

άλλος ανέβαινε στην κορυφή κι ένας τρίτος τραβούσε κουπί,

μέχρι να φτάσουμε ακριβώς κάτω από τη Σελήνη

γι' αυτό έπρεπε να είμαστε πολλοί (σας ανέφερα μονάχα τους βασικούς)

Μόλις η βάρκα πλησίαζε τη Σελήνη,

εκείνος που βρισκόταν στην κορυφή της σκάλας,

ξεφώνιζε τρομαγμένος: "Αλτ

! Θα χτυπήσω το κεφάλι μου

!" Αυτή την εντύπωση μας έδινε,

έτσι καταπώς τη βλέπαμε πάνω μας τόσο τεράστια,

τόσο τραχιά,

γεμάτη κοφτερές προεξοχές και οδοντωτές άκρες

Τώρα ίσως τα πράγματα να είναι διαφορετικά,

τότε όμως η Σελήνη,

ή καλύτερα ο πυθμένας της,

η κοιλιά της,

το τμήμα εκείνο που περνούσε τόσο κοντά από τη Γη ώστε έλεγες πως σέρνεται πάνω της,

ήταν σκεπασμένη από μια κρούστα αιχμηρών λεπιών

'Εμοιαζε με κοιλιά ψαριού,

και η μυρωδιά της,

απ' ό,

τι θυμάμαι,

έστω κι αν δεν ήταν έντονη σαν του ψαριού,

θύμιζε καπνιστό σολωμό

Στην πραγματικότητα,

ακόμα και στην κορυφή της σκάλας,

την άγγιζες μονάχα αν τέντωνες τα χέρια ισορροπώντας όρθιος στο τελευταίο σκαλί

Γνωρίζαμε καλά τις αποστάσεις (ακόμα δεν είχε περάσει από το μυαλό μας ότι σιγά σιγά απομακρυνόταν)

το μόνο που έπρεπε να προσέχουμε ήταν που θα βάζαμε τα χέρια μας

Διάλεγα μια προεξοχή που μου φαινόταν σταθερή (έπρεπε ν' ανέβουμε όλοι,

με τη σειρά,

σε ομάδες των πέντε ή έξι ατόμων),

στηριζόμουν στο ένα χέρι,

ύστερα και στο άλλο,

κι αμέσως ένιωθα σκάλα και βάρκα να 2

ξεφεύγουν από τα πόδια μου,

και την κίνηση της Σελήνης να με τραβά από την έλξη της Γης

Ναι,

η Σελήνη είχε μια δύναμη που σε ξερίζωνε,

το καταλάβαινες την ίδια εκείνη στιγμή του περάσματος από τη μια στην άλλη: έπρεπε,

λοιπόν,

να τιναχτείς με μια κίνηση προς τα πάνω,

να ισορροπήσεις καλά στις διάφορες προεξοχές,

να ανασηκώσεις τα πόδια σου και να ξαναβρεθείς όρθιος στο σεληνιακό έδαφος

Από τη Γη φαινόσουν σαν κρεμασμένος με το κεφάλι ανάποδα,

για σένα όμως ήταν η συνηθισμένη στάση,

και το μόνο παράξενο ήταν ότι,

όταν σήκωνες τα μάτια ψηλά,

έβλεπες πάνω από το κεφάλι σου το λαμπερό θαλάσσιο θόλο και τη βάρκα με τους συντρόφους σου να λικνίζονται ανάποδα σαν τσαμπί από κληματαριά

Ο μόνος που σ' εκείνα τα άλματα έδειχνε ένα ιδιαίτερο ταλέντο,

ήταν ο ξάδελφος μου ο κουφός

Μόλις τα χοντροκομμένα χέρια του άγγιζαν τη σεληνιακή επιφάνεια (πηδούσε πάντα πρώτος από τη σκάλα) γίνονταν ξαφνικά σίγουρα και ευέλικτα

'Εβρισκαν αμέσως όχι μόνο το σημείο από το οποίο θα μπορούσαν να πιαστούν για να ανέβει,

αλλά και έδιναν την εντύπωση πως αρκούσε η πίεση της παλάμης του για να βρεθεί κολλημένος στο έδαφος του δορυφόρου

Μια φορά,

μάλιστα,

είχα την εντύπωση ότι ενώ εκείνος σήκωνε ψηλά τα χέρια του,

κινήθηκε η ίδια η Σελήνη για να τον συναντήσει

Το ίδιο ικανός ήταν και στη κάθοδο του στη Γη,

ένα εγχείρημα ακόμα πιο δύσκολο

Για μας τους υπόλοιπους,

ήταν ένα άλμα που κάναμε από τη Γη,

με τη διαφορά ότι τώρα δεν υπήρχε τίποτα πάνω στο οποίο θα μπορούσες να στηριχτείς

Ο ξάδελφός μου,

όμως αντί να ριχτεί με τα χέρια μπροστά,

στηνόταν στη σεληνιακή επιφάνεια με το κεφάλι κάτω,

σαν να ήθελε να κάνει κατακόρυφο αναστροφή,

και άρχιζε να πηδάει στηριζόμενος στα χέρια του

Εμείς τον βλέπαμε από τη βάρκα όρθιο στον αέρα,

λες και κρατούσε την τεράστια μπάλα της Σελήνης και την έπαιζε στα χέρια του,

μέχρι που τα πόδια του έφταναν σε μια απόσταση που μας βοηθούσε να τον πιάσουμε από τους αστράγαλους και να τον κατεβάσουμε κάτω,

μέσα στη βάρκα

Τώρα εσείς θα με ρωτήσετε τι διάολο πηγαίναμε να κάνουμε στη Σελήνη

θα σας εξηγήσω

Πηγαίναμε να μαζέψουμε γάλα,

μ' ένα μεγάλο κουτάλι κι ένα μαστέλο

Το σεληνιακό γάλα ήταν τόσο πυκνό,

που θύμιζε μυζήθρα

'Επηζε στα μικρά διάκενα ανάμεσα στον ένα και στον άλλο βράχο,

με τη ζύμωση 3

διαφορετικών σωμάτων και ουσιών γήινης προέλευσης που τα έπαιρνε ο αέρας από λιβάδια και δάση και λιμνοθάλασσες,

μόλις ο δορυφόρος περνούσε από πάνω τους

Βασικά συστατικά του ήταν φυτικοί χυμοί,

γυρίνοι βάτραχου,

κατράμι,

φακές,

μέλι μέλισσας,

αμυλάλευρο,

αυγά μιρσινιού,

μούχλες διάφορες,

γύρις,

ζελατινώδεις ουσίες,

σκουλήκια,

ρετσίνι,

πιπέρι,

ορυκτά άλατα,

υλικά καύσης

Αρκούσε να βυθίσεις το κουτάλι στη βάση ενός βράχου,

από αυτούς που κάλυπταν την άγονη επιφάνεια της Σελήνης,

και αμέσως γέμιζε μ' αυτή την πολύτιμη λάσπη

Εννοείται,

η λάσπη αυτή δεν ήταν πεντακάθαρη

η σαβούρα ήταν πάντα αρκετή: κατά τη διάρκεια της ζύμωσης (όταν η Σελήνη περνούσε μέσα στον καυτό αέρα των ερήμων) δε συγχωνεύονταν πάντα όλα τα σώματα

μερικά έμεναν ακέραια εκεί: νύχια και χόνδροι,

καρφιά,

ιππόκαμποι,

φουντούκια και διάφορες ρίζες,

τσόφλια,

αγκίστρια,

μερικές φορές και καμιά κτένα

μόλις μαζεύαμε αυτόν τον πουρέ,

ήμαστε αναγκασμένοι να τον ξαφρίσουμε,

να τον περάσουμε από το σουρωτήρι,

Αλλά η δυσκολία ήταν άλλη: πώς να τον μεταφέρουμε στη Γη

Κάναμε,

λοιπόν,

το εξής: εκσφενδονίσαμε την κάθε κουταλιά μανουβράροντας το κουτάλι με τα δυο μας χέρια σαν να ήταν καταπέλτης

Η μυζήθρα πετούσε και αν η ρίψη ήταν αρκετά δυνατή,

πήγαινε και χτυπούσε στο ταβάνι,

δηλαδή στη θαλάσσια επιφάνεια

'Οταν έφτανε εκεί,

έμενε να επιπλέει και ήταν πανεύκολο να τη μαζέψεις και να την τραβήξεις μέσα στη βάρκα

Ο ξάδελφος έδειχνε και σ' αυτές τις ρίψεις ιδιαίτερη καπατσοσύνη: είχε καλό σημάδι,

και δύναμη

με μια αποφασιστική κίνηση κατόρθωνε να βρει το στόχο,

ένα κάδο που κρατούσαμε μέσα στη βάρκα

Εγώ,

αντίθετα,

τα 'κανα συχνά θάλασσα

η κουταλιά δεν κατόρθωνε να νικήσει τη σεληνιακή έλξη και γύριζε πάλι πίσω,

πάνω στο ένα μου μάτι

Δεν τελείωσα όμως ακόμα με τις ικανότητες του ξαδέλφου μου

Το να βγάζει γάλα κάτω από τους βράχους ήτα,

γι' αυτόν,

ένα παιχνίδι: αντί για κουτάλι αρκούσε,

μερικές φορές,

να χώσει κάτω από τα θραύσματα των βράχων το γυμνό του χέρι,

ή και μονάχα ένα δάχτυλο

Δε δούλευε με σύστημα αλλά προχωρούσε μόνος σε απομονωμένα σημεία,

μετακινούμενος διαρκώς από το ένα μέρος στο άλλο με πηδηματάκια,

λες και ήθελε να κάνει αστεία στη Σελήνη,

να την ξαφνιάσει,

να τη γαργαλήσει

όμως,

έχωνε το χέρι του,

το γάλα πεταγόταν έξω,

όπως από τους μαστούς μιας κατσίκας

Εμείς οι υπόλοιποι δεν 4

είχαμε να κάνουμε τίποτα περισσότερο από το να τρέχουμε πίσω του και να μαζεύουμε με τα κουτάλια την ουσία που εκείνος ανακάλυπτε εδώ κι εκεί

είχαμε πάντα την αίσθηση ότι όλα αυτά γίνονταν στην τύχη,

αφού οι διαδρομές του κουφού δεν έμοιαζαν να αποσκοπούν σε κάποιο συγκεκριμένο στόχο

Υπήρχαν σημεία,

για παράδειγμα,

που εκείνος άγγιζε,

μόνο και μόνο για την ευχαρίστηση που του προξενούσε το άγγιγμά τους: σχισμές ανάμεσα στη μια και στην άλλη πέτρα,

γυμνές και τρυφερές πτυχώσεις της σεληνιακής σάρκας

Μερικές φορές,

ο ξάδελφος έχωνε όχι τα δάχτυλα του χεριού αλλά

για κείνων,

ήταν το άκρον άωτον της διασκέδασης,

αν έκρινε κανείς από το σκούξιμο που ξεπετιόταν από το λαρύγγι του,

και από τα νέα πηδήματα που ακολουθούσαν

Το έδαφος της Σελήνης δεν ήταν παντού σκεπασμένο με βράχους αλλά,

κάθε τόσο,

αποκάλυπτε ακανόνιστες γυμνές ζώνες από μια γλιστερή χλομή άργιλο

Σ' αυτούς τους μαλακούς χώρους,

ο κουφός άρχιζε να κάνει τούμπες ή πηδηματάκια σαν να ήταν πουλί,

λες και ήθελε ν' αποτυπώσει τα χνάρια του πάνω στη σεληνιακή πάστα

Κι ενώ συνέχιζε να απομακρύνεται,

κάποια στιγμή τον χάναμε από τα μάτια μας

Στη Σελήνη υπήρχαν περιοχές που κανένας μας δεν είχε λόγο ή περιέργεια να εξερευνήσει,

και εκεί εξαφανιζόταν ο ξάδελφός μου

είχα,

μάλιστα,

αρχίσει να πιστεύω ότι όλες αυτές οι τούμπες και τα πηδηματάκια που του άρεσε να κάνει μπροστά στα μάτια μας δεν ήταν παρά μια προκαταταρκτική άσκηση,

ένα πρελούδιο σε κάτι το μυστικό,

που σίγουρα θα εκτυλισσόταν σ' εκείνες τις απόκρυφες περιοχές

'Ολες εκείνες τις νύχτες,

στ' ανοιχτά των Τσίγκινων Βράχων,

είχαμε μια ιδιαίτερη διάθεση

ήμαστε χαρούμενοι αλλά και κάπως σαν μετέωροι,

λες και μέσα στο κρανίο μας είχαμε ένα ψάρι στη θέση του μυαλού,

ένα ψάρι που επέπλεε υπό την επήρεια της Σελήνης

Ταξιδεύαμε πάντα τραγουδώντας

Η γυναίκα του καπετάνιου έπαιζε άρπα

είχε μακριά χέρια που εκείνες τις νύχτες ασημοφέγγιζαν σαν χέλια,

και σκοτεινές μυστηριώδεις μασχάλες που θύμιζαν αχινούς

ο ήχος της άρπας ήταν τόσο γλυκός και οξύς που δεν μπορούσαμε να τον αντέξουμε,

κι ήμαστε αναγκασμένοι να βγάζουμε μακρόσυρτες κραυγές,

τόσο για να συνοδεύσουμε τη μουσική,

όσο για να προστατεύσουμε την ακοή μας

Διάφανες μέδουσες αναδύονταν στη θαλάσσια επιφάνεια,

πάλλονταν για λίγο κι άρχιζαν να πετούν λικνιζόμενες προς τη Σελήνη

Η μικρή Ξλτχλξ διασκέδαζε να τις πιάνει στον αέρα,

πράγμα καθόλου εύκολο

Μια φορά,

ενώ προσπαθούσε με τα χέρια τεντωμένα να αρπάξει μία,

έκανε ένα πηδηματάκι και βρέθηκε με τη σειρά της μετέωρη

Αδυνατούλα όπως ήταν,

της έλειπαν εκείνες οι ουγγιές που θα τη βοηθούσαν να νικήσει την έλξη της Σελήνης και να επιστρέψει στη Γη: πετούσε,

λοιπόν,

πάνω από τη θάλασσα,

ανάμεσα στις αιωρούμενες μέδουσες

Ξαφνικά τρόμαξε,

έβαλε τα κλάματα,

ύστερα γέλασε κι άρχισε να παίζει πιάνοντας στον αέρα καβουράκια και ψαράκια,

που κάθε τόσο έφερνε στο στόμα της και δάγκωνε

Εμείς τραβούσανε με ζέστη το κουπί για να μην απομακρυνθούμε από κοντά της: η Σελήνη έφευγε ακολουθώντας την τροχιά της,

παρασύροντας πίσω της ψηλά στον ουρανό εκείνο τον αφρό της θαλάσσιας πανίδας και το σωρό των μεγάλων σγουρών φυκιών και το κοριτσάκι που αιωρούνταν κάπου εκεί ανάμεσα

Είχε δύο λεπτές κοτσίδες,

η Ξλτχλξ,

που έλεγες πως πετούσαν για λογαριασμό τους,

ορθωμένες προς την πλευρά της Σελήνης

στο μεταξύ κλοτσούσε,

έδινε καλαμιές στον αέρα,

λες και ήθελε να εξουδετερώσει εκείνη τη φοβερή δύναμη,

και οι κάλτσες της

Εμείς,

πάνω στη σκάλα,

προσπαθούσαμε να τις πιάσουμε

Η ιδέα ν' αρχίσει να τρώει τα αιωρούμενα ζωάκια,

αποδείχτηκε μια καλή ιδέα

όσο περισσότερο βάρος κέρδιζε η Ξλτχλξ,

τόσο περισσότερο κατέβαινε προς τη Γη

επειδή,

μάλιστα απ' όλα εκείνα τα αιωρούμενα σώματα,

το δικό της είχε το μεγαλύτερο όγκο,

μαλάκια και φύκια και πλαγκτόν άρχισαν να κολλάνε πάνω της κι έτσι το κοριτσάκι δεν άργησε να σκεπαστεί από μικροσκοπικά πυριτολιθικά κοχύλια,

χιτινώδεις εξωσκελετούς,

όστρακα,

ίνες από θαλάσσια φυτά

Κι όσο περισσότερο χανόταν μέσα σ' εκείνο το συνονθύλευμα,

τόσο περισσότερο ελευθερωνόταν από τη σεληνιακή επίδραση,

μέχρι που στο τέλος ακράγγιξε το χνούδι της θάλασσας και βυθίστηκε μέσα της

Εμείς κωπηλατούσαμε έτοιμοι να τη μαζέψουμε και να τη βοηθήσουμε: το σώμα της είχε μείνει μαγνητισμένο και χρειάστηκε να ιδρώσουμε ακρετά για να τη γδύσουμε εντελώς απ' ό,

τι είχε κολλήσει πάνω της

Τρυφερά κοράλλια ήταν τυλιγμένα γύρω από το κεφάλι της,

ενώ σε κάθε χτενισιά οι αντσούγες και οι μικρές γαρίδες έπεφταν βροχή απ' τα μαλλιά της

τα μάτια της είχαν σφραγιστεί από όστρακα πεταλίδας που είχαν κολλήσει πάνω στα βλέφαρα με τις βεντούζες τους

πλοκάμια σουπιάς είχαν τυλιχτεί γύρω από τα χέρια και το λαιμό της

τέλος,

τα ρουχαλάκια της έμοιαζαν υφασμένα μονάχα από φύκια και σφουγγάρια

Της βγάλαμε τα περισσότερα

εκείνη,

όμως,

συνέχισε ακόμα για πολλές βδομάδες να ξεκολλά από πάνω της πτερύγια ψαριών και κοχύλια

το τραυματισμένο,

όμως,

από μικροσκοπικά διάτομα δέρμα της παρέμεινε

Τόσο διαφιλικούμενο ήταν,

λοιπόν,

το μεσοδιάστημα ανάμεσα στη Γη και στη Σελήνη από τις δύο έλξεις που εξισορροπούνταν μεταξύ τους

Θα σας πω,

μάλιστα,

κάτι ακόμα: ένα σώμα που κατέβαινε από το δορυφόρο στη Γη,

έμενε για κάποιο χρονικό διάστημα επηρεασμένο από τη σεληνιακή δύναμη και αρνιόταν να υποταχτεί στην έλξη του κόσμου μας

Ακόμα κι εγώ,

που ήμουν ψηλός και χοντρός,

κάθε φορά που ανέβαινα εκεί πάνω,

αργούσα μετά να ξαναπροσαρμοστώ στα πάνω κάτω της Γης,

και οι σύντροφοι έπρεπε να με αρπάζουν από τα χέρια και να με κρατάνε σφιχτά,

κρεμασμένοι σαν τσαμπιά από την ταλαντευόμενη βάρκα,

ενώ εγώ,

με το κεφάλι κάτω,

συνέχιζα να τεντώνω τα πόδια μου προς τον ουρανό

! Κρατήσου σφιχτά από μας

κι εγώ σ' αυτή μου την προσπάθεια κατέληγα μερικές φορές να πιάνομαι από το ένα βυζί της κυρίας Βχντ Βχντ,

που τα είχε στητά και στρογγυλά,

και αυτή η επαφή ήταν καλή και σίγουρη,

ασκούσε μια έλξη ίδια ή και πιο δυνατή από της Σελήνης,

ιδιαίτερα αν στην κατάβασή μου,

με το κεφάλι κάτω,

κατόρθωνα με το άλλο χέρι να σφίξω και τους γοφούς της,

κι έτσι περνούσα και πάλι σε τούτο τον κόσμο,

κι έπεφτα με πάταγο μέσα στη βάρκα,

και ο καπετάνιος Βχντ Βχντ μου πετούσε ένα κουβά νερό για να με συνεφέρει

'Ετσι ξεκίνησε ο έρωτάς μου για τη γυναίκα του καπετάνιου,

και μαζί τα βάσανά μου,

Κι αυτό,

γιατί δεν άργησα να συνειδητοποιήσω σε ποιον 7

απευθύνονταν τα γεμάτα νόημα βλέμματα της κυρίας: όταν τα χέρια του ξαδέλφου μου ακουμπούσαν με σιγουριά στο δορυφόρο,

εγώ τη παρατηρούσα,

και στο βλέμμα της διάβαζα τις σκέψεις που της γεννούσε εκείνη η οικειότητα ανάμεσα στον κουφό και τη Σελήνη,

κι όταν εκείνος εξαφανιζόταν για τις μυστηριώδεις σεληνιακές του περιπλανήσεις,

την έβλεπα να ανησυχεί,

να κάθεται λες πάνω σε κάρβουνα,

κι όλα ήταν πλέον ξεκάθαρα,

ότι δηλαδή η κυρία Βχντ Βχντ είχε αρχίσει να ζηλεύει τη Σελήνη κι εγώ να ζηλεύω τον ξάδελφό μου

Είχε μάτια σαν διαμάντια,

η κυρία Βχντ Βχντ

έκαιγαν όταν κοίταζε προκλητικά τη Σελήνη και ήταν σαν να της έλεγε: "δε θα τον έχεις

!" Ενώ εγώ ένιωθα να μ' έχουν αποκλείσει από παντού

Αυτός που λιγότερο έμοιαζε να καταλαβαίνει όλα τούτα,

ήταν ο κουφός

'Οταν τον βοηθούσαμε να κατέβει τραβώντας τον

η κυρία Βχντ Βχντ έχανε κάθε αυτοέλεγχο και έκανε τα πάντα για να του θυμίσει την παρουσία της και να τον αγκαλιάσει με τα αργυρόχρωμα χέρια της

εγώ ένιωθα τότε μια σουβλιά στην καρδιά (τις φορές που κατόρθωνα να πιαστώ από το κορμί της,

αυτό ήταν γλυκό κι ευγενικό αλλά όχι τεταμένο προς τα εμπρός,

όπως με τον ξάδελφό μου),

ενώ εκείνος έμενε αδιάφορος,

χαμένος ακόμα στη σεληνιακή του έκσταση

Κοίταζα τον καπετάνιο περίεργος να δω αν πρόσεχε κι εκείνος τη συμπεριφορά της συζύγου του

καμιά έκφραση όμως δε διαπερνούσε ποτέ εκείνο το σκαμμένο από την αλμύρα πρόσωπο,

το χαρακωμένο από μαύρες σαν από κατράμι ρυτίδες

Επειδή ο κουφός ήταν πάντα ο τελευταίος που άφηνε τη Σελήνη,

η κατάβασή του ήταν,

για τις βάρκες,

σημάδι αναχώρησης

Τότε,

με μια ασυνήθιστα αβρή κίνηση,

ο Βχντ Βχντ έπαιρνε από το βάθος της βάρκας την άρπα και την έδινε στη σύζυγό του

Εκείνη ήταν αναγκασμένη να την πάρει και να εκμαιεύσει κάποιες νότες

Τίποτα δεν μπορούσε να την απομακρύνει από τον κουφό,

όσο ο ήχος της άρπας

Εγώ,

τότε,

άρχιζα να τραγουδώ εκείνο το μελαγχολικό τραγούδι,

που λεει: "Κάθε ψάρι λαμπερό είναι στην επιφάνεια είναι στην επιφάνεια,

κάθε ψάρι σκοτεινό είναι στον πάτο είναι στον πάτο

εκτός από τον ξάδελφο,

τραγουδούσαν μαζί του

Κάθε μήνα,

μόλις ο δορυφόρος απομακρυνόταν,

ο κουφός κλεινόταν πάλι στον εαυτό του στην απόσταση που είχε συνήθως από τα πράγματα του κόσμου

μονάχα η προσμονή της πανσελήνου τον έβγαζε από το λήθαργο

Εκείνη τη φορά είχα κανονίσει τα πράγματα έτσι,

ώστε να μην είναι η σειρά μου ν' ανέβω πάνω και,

συνεπώς,

να μείνω στη βάρκα,

κοντά στη γυναίκα του καπετάνιου

Μόλις,

όμως,

ο ξάδελφός μου ανέβηκε στη σκάλα,

η κυρία Βχντ Βχντ είπε: "Σήμερα θέλω ν' ανέβω κι εγώ εκεί πάνω

Δεν είχε συμβεί ποτέ ν' ανέβει η γυναίκα του καπετάνιου στη Σελήνη

Ο Βχντ Βχντ όχι μόνο δεν έφερε καμιά αντίρρηση,

αλλά σχεδόν την έσπρωξε ν' ανέβει τη σκάλα,

φωνάζοντας: "Πήγαινε λοιπόν

!" ενώ όλοι βαλθήκαμε να τη βοηθάμε κι εγώ την έσπρωχνα από πίσω,

και την ένιωθα στην αγκαλιά μου στρογγυλή και τρυφερή,

και για να τη στηρίζω πίεζα πάνω της στις παλάμες και το πρόσωπο,

κι όταν την ένιωθα να απομακρύνεται προς τη σεληνιακή σφαίρα,

μ' έπιασε κάτι σαν λαχτάρα για τη χαμένη αυτή επαφή,

και αποφάσισα να ριχτώ κι εγώ πίσω της λέγοντας: "Πηγαίνω πάνω,

να βοηθήσω λιγάκι

!" Με άρπαξε κάτι σαν σφιχτήρας "Εσύ θα μείνεις εδώ,

γιατί έχεις δουλειά να κάνεις",

με διέταξε χωρίς να υψώσει καθόλου τον τόνο της φωνής του ο καπετάνιος Βχντ Βχντ

εκείνη τη στιγμή,

οι προθέσεις του καθενός ήταν ξεκάθαρες

Εγώ,

όμως,

δεν καταλάβαινα τίποτα,

και σήμερα ακόμα δεν είμαι σίγουρος ότι έχω ερμηνεύσει σωστά τα πράγματα

Σίγουρα η γυναίκα του καπετάνιου έτρεφε από καιρό την επιθυμία να απομονωθεί εκεί πάνω με τον ξάδελφό μου (ή τουλάχιστον να μην τον αφήσει να απομονωθεί μόνος του με τη Σελήνη) αλλά,

το πιθανότερο,

το σχέδιό της είχε έναν πολύ πιο φιλόδοξο στόχο και σίγουρα είχε σχεδιαστεί μαζί με τον κουφό: να κρυφτούν μαζί εκεί πάνω,

και να μείνουν στη Σελήνη έναν ολόκληρο μήνα

βέβαια,

ο ξάδελφός μου,

κουφός όπως ήταν,

να μην είχε καταλάβει αυτό που εκείνη προσπαθούσε να του εξηγήσει,

ή και να μην είχε καν συνειδητοποιήσει ότι ήταν αντικείμενο των πόθων της κυρίας

Και ο καπετάνιος

Προφανώς δεν έβλεπε την ώρα να γλιτώσει από τη σύζυγό του,

γι' αυτό και όταν εκείνη αυτοεξορίστηκε τελικά εκεί πάνω,

τον είδαμε να εγκαταλείπεται στις άνομες ροπές του και να βουλιάζει στο βίτσιο,

πράγμα που μας έκανε να καταλάβουμε γιατί δεν είχε κάνει τίποτα για να την κρατήσει κοντά του

Να ήξερε,

όμως,

ήδη από την αρχή,

ότι η τροχιά της Σελήνης είχε αρχίσει να ξεμακραίνει

Κανένας από μας δεν μπορούσε να υποπτευθεί κάτι τέτοιο

Ο κουφός ίσως,

μονάχα ο κουφός: με τον πρωτογενή τρόπο με τον οποίο αναγνώριζε τα πράγματα,

είχε προαισθανθεί ότι εκείνη τη νύχτα ήταν αναγκασμένος να πει αντίο στη Σελήνη

Γι' αυτό και κρύφτηκε στα μυστικά του μέρη και δεν επανεμφανίστηκε,

παρά μόνο για να επιστρέψει στη βάρκα

Η γυναίκα του καπετάνιου ήταν αναγκασμένη και τον ακολουθεί: την είδαμε να διασχίζει τη βραχώδη έκταση πολλές φορές,

σε μήκος και σε πλάτος,

και ξαφνικά να σταματά κοιτάζοντας εμάς που είχαμε μείνει στη βάρκα,

λες και ήθελε να μας ρωτήσει μήπως τον είχαμε δει

Σίγουρα υπήρχε κάτι το ασυνήθιστο εκείνη τη νύχτα

Η επιφάνεια της θάλασσας,

αντί να είναι τεντωμένη όπως πάντα όταν είχαμε πανσέληνο,

τώρα έμοιαζε χαλαρωμένη,

μαλθακή,

λες και ο σεληνιακός μαγνήτης δεν ασκούσε πια τη δύναμή του

Το φως,

επίσης,

δε θύμιζε το φως των άλλων πανσελήνων,

λες και το σκοτάδι αυτή τη φορά ήταν πιο πηχτό

Ακόμα κι οι σύντροφοι εκεί πάνω πρέπει να συνειδητοποίησαν ότι κάτι συνέβαινε,

γι' αυτό και σήκωναν συνεχώς προς το μέρος μας τα φοβισμένα μάτια τους

Και από τα στόματά τους,

όπως και από

δικά

μας,

βγήκε,

ίδια

στιγμή,

κραυγή:

Σελήνη

απομακρύνεται

!" Δεν είχε ακόμα σβήσει καλά καλά η κραυγή,

όταν στη Σελήνη εμφανίστηκε ο ξάδελφός μου,

τρέχοντας

Δε φαινόταν φοβισμένος,

ούτε καν έκπληκτος: ακούμπησε τα χέρια στο έδαφος κι ύστερα έκανε το συνηθισμένο του σάλτο,

αλλά τούτη τη φορά έμεινε να αιωρείται στον αέρα,

όπως είχε ήδη συμβεί στη μικρή Ξλτχλξ

για μια στιγμή φάνηκε να γυρίζει ανάμεσα στη Σελήνη και τη Γη,

μετά στράφηκε ανάποδα,

κι ύστερα,

με μια προσπάθεια σαν του κολυμβητή που πρέπει να νικήσει κάποιο ρεύμα,

πήρε το δρόμο,

με ασυνήθιστη βραδύτητα,

για τον πλανήτη μας

Σελήνη,

άλλοι

ναύτες

βιάστηκαν

ακολουθήσουν

παράδειγμά του

Κανένας δε σκεφτόταν να στείλει στις βάρκες το μαζεμένο σεληνιακό γάλα,

ούτε ο καπετάνιος τα 'βαλε με κανέναν γι' αυτή την παράλειψη

Είχαν ήδη αργοπορήσει πολύ,

δύσκολα μπορούσες τώρα πια να καλύψεις την απόσταση

όσο,

όμως,

κι αν προσπάθησαν να μιμηθούν το πέταγμα ή το κολύμβι του ξαδέλφου μου,

έμειναν να χειρονομούν αιωρούμενοι στη μέση του ουρανού

"Συσπειρωθείτε

!" ούρλιαξε ο καπετάνιος

Στη διαταγή του,

οι ναύτες προσπάθησαν να μαζευτούν,

να γίνουν ένα σώμα,

να σπρώξουν όλοι μαζί μέχρι να φτάσουν την περιοχή της γήινης έλξης: ύστερα,

ξαφνικά,

ένας καταρράχτης από κορμιά έπεσε με ορμή στη θάλασσα

Οι βάρκες,

τώρα έτρεχαν να τους μαζέψουν

Η σύζυγος του καπετάνιου είχε επιχειρήσει με τη σειρά της το άλμα,

αλλά είχε μείνει στον αέρα,

λίγα μόλις μέτρα από τη Σελήνη,

και κουνούσε αργά τα μακριά ασημένια χέρια της στο κενό

Σκαρφάλωσα στη σκάλα,

και στη μάταιη προσπάθειά μου να της προσφέρω ένα στήριγμα,

άπλωνα την άρπα προς το μέρος της

! Πρέπει να πάμε να την πιάσουμε

!" κι έκανα να ριχτώ στο κενό σείοντας την άρπα

Πάνω από το κεφάλι μου ο τεράστιος σεληνιακός δίσκος δεν ήταν πια όπως πριν,

τόσο πολύ είχε μικρύνει,

τόσο πολύ συστελλόταν,

λες και ήταν το βλέμμα μου αυτό που τον έσπρωχνε μακριά,

και ο αδειασμένος ουρανός πλάταινε σε μια άβυσσο που γέμιζε σιγά σιγά αστέρια,

και η νύχτα έριχνε πάνω μου με ορμή ένα ποτάμι κενού,

με έπνιγε στον πανικό και στον ίλιγγο

"Φοβάμαι να βουτήξω

! Είμαι ένας δειλός

!" κι εκείνη τη στιγμή βούτηξα

Κολυμπούσα στον ουρανό με μανία απλώνοντας την άρπα προς το μέρος της,

ενώ εκείνη,

αντί να έρθει προς τη μεριά μου,

γύριζε γύρω από τον εαυτό της δείχνοντάς μου άλλοτε το αδιάφορο πρόσωπό της κι άλλοτε τα νώτα της

και ήδη την πλησίαζα και την έπιανα από την μέση και κολλούσα τα μέλη μου πάνω στα δικά της

"Ας ενωθούμε για να πέσουμε μαζί

!" και συγκέντρωνα τις δυνάμεις μου για να κολλήσω πάνω της και τις

αισθήσεις

απολαύσουν

ολοκλήρωση

αυτού

σφιχταγκαλιάσμάτος

άργησα να συνειδητοποιήσω ότι ναι μεν την έβγαζα από την κατάσταση ταλάντωσης,

αλλά παράλληλα την έσπρωχνα να ξαναπέσει στη Σελήνη

Άργησα να το συνειδητοποιήσω

'Η μήπως αυτή ήταν,

από την αρχή η πρόθεσή μου

Ακόμα δεν είχα κατορθώσει να συγκροτήσω τη σκέψη μου,

και ήδη μια κραυγή έβγαινε από το λαιμό μου: "Θα είμαι εγώ αυτός που θα μείνει μαζί σου ένα μήνα

!" ή μάλλον: "Πάνω σου

!" φώναξα μέσα στην παραφορά μου: "Εγώ,

πάνω σου,

ένα μήνα

!" κι εκείνη τη στιγμή η πτώση στο σεληνιακό έδαφος 11

είχε λύσει το σφιχταγκάλιασμά μας,

μας είχε ρίξει εμένα εδώ κι εκείνη εκεί,

ανάμεσα σε κρύα βράχια

Σήκωσα τα μάτια μου,

όπως έκανα κάθε φορά που άγγιζα τη σεληνιακή κρούστα,

σίγουρος ότι θα ξανάβρισκα πάνω από το κεφάλι μου την πατρώα θάλασσα σαν μια απέραντη οροφή,

και την είδα,

ναι την είδα και τούτη τη φορά,

αλλά πόσο πιο ψηλά και πόσο πιο περιορισμένη από ακτές και σκοπέλους και ακρωτήρια,

και πόσο πιο μικρές φαίνονταν οι βάρκες και αγνώριστα τα πρόσωπα των συντρόφων και αδύναμες οι φωνές τους

! 'Ενας ήχος έφτασε στα αυτιά μου από μια όχι μακρινή απόσταση: η κυρία Βχντ Βχντ είχε ξαναβρεί την άρπα της,

και τη χάιδευε βγάζοντας μια πονεμένη σαν κλάμα συγχορδία

'Αρχισε έτσι ένας μακρύς μήνας

Η Σελήνη γύριζε αργά γύρω από τη Γη

Στην αιωρούμενη σφαίρα βλέπαμε όχι πια την οικεία μας ακρογιαλιά αλλά ωκεανούς βαθείς σαν αβύσσους,

και ερήμους από λευκόπυρα ηφαιστειογενή πετρώματα,

και βράχινα τείχη από οροσειρές κομμένες με το λεπίδι ορμητικών ποταμών,

και πόλεις ελώδεις και νεκροπόλεις από τόφο,

και αυτοκρατορίες από άργιλο και λάσπη

Η απόσταση έβαφε το καθετί με το ίδιο πάντα χρώμα: οι άγνωρες

προοπτικές

έκαναν

άγνωρη

κάθε

εικόνα

μπουλούκια

ελέφαντες και σμήνη από ακρίδες διέσχιζαν από άκρη σε άκρη τις πεδιάδες που ήταν τόσο όμοια πλατιές και πυκνές,

ώστε να μην ξεχωρίζουν η μια από την άλλη

Θα έπρεπε να ήμουν ευτυχισμένος: όπως στα όνειρά μου,

ήμουν μόνος μαζί της,

η οικειότητα με τη Σελήνη

τριάντα σεληνιακές μέρες και νύχτες απλώνονταν μπροστά μας,

η σεληνιακή επιφάνεια μας έτρεφε με το γάλα της,

αυτό το γάλα με την οικεία και υπόξινη γεύση του,

το βλέμμα μας υψωνόταν προς τον κόσμο που μας είχε γεννήσει,

επιτέλους τον βλέπαμε σ' όλη την πολύμορφη έκτασή του,

εξερευνούσαμε κομμάτια του που ποτέ κανένας γήινος δεν είχε δει ενώ ταυτόχρονα θαυμάζαμε τ' αστέρια που έλαμπαν πέρα από τη Σελήνη,

μεγάλα σαν φρούτα από φως,

που ωρίμασαν στα κυρτά κλαδιά του ουρανού,

και όλα ξεπερνούσαν ακόμα και τις πιο λαμπρές μας προσδοκίες,

κι όμως κι όμως,

για μας ήταν μια εξορία

Δε σκεφτόμουν παρά τη Γη

Μονάχα η Γη έκανε τον καθένα μας να είναι ο εαυτός του και όχι κάποιος άλλος

εκεί πάνω,

ξεκομμένοι από τη Γη,

ήταν σαν εγώ να μην ήμουν πια εγώ,

ούτε εκείνη για μένα η γνωστή εκείνη

Δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω στη Γη και έτρεμα στην ιδέα πως ίσως την είχα χάσει για πάντα

Η πλήρωση του ερωτικού μου ονείρου είχε διαρκέσει μονάχα τη στιγμή της ένωσής μας ενώ στροβιλιζόμασταν ανάμεσα στη Γη και τη Σελήνη

χωρίς το γήινο έδαφός μου,

ο έρωτάς μου δε γνώριζε παρά τη βασανιστική νοσταλγία των όσων μας έλειπαν

ένα που,

ένα γύρω,

ένα μετά

Αυτά ένιωθα εγώ

Εκείνη όμως

Κάθε φορά που ρωτούσα τον εαυτό μου,

ένιωθα να με ζώνουν οι διάφορες φοβίες μου

Γιατί,

αν και εκείνη με τη σειρά της δε σκεφτόταν παρά τη Γη,

αυτό θα μπορούσε να είναι καλό σημάδι,

αφού θα σήμαινε ότι επιτέλους είχαμε κατακτήσει μια αλληλοκατανόηση

μπορούσε όμως επίσης να είναι απόδειξη ότι όλα πια ήταν μάταια,

γιατί οι πόθοι της είχαν ακόμα σαν μοναδικό στόχο τον κουφό

Δε σήκωνε ποτέ το βλέμμα της προς το μέρος του παλιού πλανήτη,

περπατούσε χλομή σ' εκείνους τους ξερότοπους μουρμουρίζοντας νανουρίσματα και χαϊδεύοντας την άρπα της,

λες και είχε προσαρμοστεί απόλυτα με την προσωρινή (πίστευα εγώ) σεληνιακή της κατάσταση

Να 'ταν άραγε,

ένδειξη ότι είχα κατατροπώσει τον αντίπαλό μου

είχα χάσει

μια απελπιστική ήττα

Γιατί εκείνη είχε πια καταλάβει ότι ο ξάδελφός μου ήταν ερωτευμένος με τη Σελήνη,

και το μόνο που τώρα πια ήθελε,

ήταν να γίνει η ίδια η Σελήνη,

να εξομοιωθεί με το αντικείμενο εκείνου του εξωγήινου έρωτα

'Οταν πάλι η Σελήνη ολοκλήρωσε το γύρο του πλανήτη,

βρέθηκα πάλι πάνω από τους Τσίγκινους Βράχους

Τρόμαξα να τους γνωρίσω: ούτε στις πιο μαύρες προβλέψεις μου δεν περίμενα να τους δω τόσο σμικρυσμένους από τη μεγάλη απόσταση

Σ' εκείνη τη θάλασσα

αυτή τη φορά χωρίς τις άχρηστες πλέον σκάλες

από τις βάρκες σηκώθηκε κάτι σαν δάσος από μακριά δόρατα

ο καθένας τους κράδαινε από ένα δόρυ,

ενισχυμένο στην αιχμή του με ένα γάντζο ή άγκιστρο,

ίσως με την ελπίδα να απομυζήσουν ακόμα λίγη από την τελευταία σεληνιακή μυζήθρα και ίσως ίσως να μπορέσουν να δώσουν κάποια βοήθεια και σ' εμάς τους δυστυχείς

'Εγινε αμέσως φανερό ότι δεν υπήρχε μακρόξυλο ικανό να φτάσει τη Σελήνη,

και τα 13

δόρατα ξανάπεσαν

γελοία και ταπεινωμένα

σ' αυτή,

μάλιστα,

την κίνηση,

μια δυο βάρκες έχασαν την ισορροπία τους και αναποδογύρισαν

Εκείνη,

όμως,

ακριβώς τη στιγμή,

από ένα άλλο πλεούμενο,

άρχισε να ορθώνεται ένα δόρυ πιο μακρύ,

που το 'χαν σύρει μέχρι εκεί κρατώντας το στην επιφάνεια του νερού: ήταν από μπαμπού,

από πολλά καλάμια μπαμπού βαλμένα το ένα μέσα στο άλλο,

και για να σηκωθεί έπρεπε να το μετακινούν αργά

έτσι λεπτό που ήταν,

κινδύνευε να σπάσει από τις δονήσεις

ώστε το βάρος του να μην ανατρέψει τη βάρκα

Και να: ήταν φανερό ότι η άκρη εκείνου του κονταριού θα άγγιζε τη Σελήνη

πράγματι,

το είδαμε να χαϊδεύει κι ύστερα να πιέζει τη βραχώδη επιφάνεια,

να στηρίζεται σ' αυτή για μια στιγμή,

και να της δίνει μετά μια μικρή σπρωξιά,

ή μάλλον μια δυνατή σπρωξιά που την έκανε ν' απομακρυνθεί λιγάκι,

κι ύστερα να τη χτυπάει πάλι στο ίδιο σημείο σαν να θέλει να την εκτινάξει,

να την απομακρύνει και πάλι

Τότε τον αναγνώρισα,

ή καλύτερα,

τότε τον αναγνωρίσαμε και οι δύο

ναι,

δεν μπορούσε να είναι άλλος παρά μόνον εκείνος,

που έπαιζε για τελευταία φορά με τη Σελήνη ένα από τα τυπικά παιχνίδια του,

με τη Σελήνη στην άκρη του κονταριού

του,

ήθελε

κρατήσει

ισορροπία

Τότε

συνειδητοποιήσαμε επίσης ότι όλη αυτή η καπατσοσύνη του δεν είχε κανένα στόχο,

δεν απέβλεπε σε τίποτα το συγκεκριμένο,

μάλλον το αντίθετο,

θα έλεγε κανείς πως προσπαθούσε απλά να απομακρύνει τη Σελήνη,

πως τη βοηθούσε να φύγει μακριά,

πως ήθελε να τη συνοδέψει στη μακρινή της τροχιά

'Ηταν κι αυτό ένα τυπικό γνώρισμά του,

τυπικό γνώρισμά ενός ανθρώπου που δεν μπορούσε να διανοηθεί επιθυμίες που θα έρχονταν σε σύγκρουση με αυτές της Σελήνης,

με τη μοίρα της,

και αν τώρα η Σελήνη ήθελε να απομακρυνθεί από αυτόν,

εκείνος χαιρόταν αυτή την απομάκρυνση όπως μέχρι τώρα χαιρόταν το πλησίασμά της

Τι έπρεπε να κάνει μπροστά σ' αυτή τη συμπεριφορά η κυρία Βχντ Βχντ

Εκείνη τη στιγμή θέλησε να δείξει σε όλους ότι ο έρωτάς της για τον κουφό δεν ήταν ένα περαστικό καπρίτσιο αλλά μια αμετάκλητη επιλογή,

ένα τάμα

Αν αυτό που ο ξάδελφός μου τώρα αγαπούσε ήταν μια μακρινή Σελήνη,

εκείνη θα έμενε μακριά,

στη Σελήνη

Το κατάλαβα βλέποντας ότι δεν έκανε ούτε ένα βήμα προς το μπαμπού,

απλά έστρεφε την άρπα ψηλά στον ουρανό,

προς την πλευρά της 14

Γης,

πιτσικάροντας τις χορδές

Λέω πως την είδα,

αλλά στην πραγματικότητα ήταν μονάχα με την άκρη του ματιού μου που συνέλαβα την εικόνα της,

γιατί μόλις το κοντάρι άγγιξε τη σεληνιακή επιφάνεια,

εγώ πήδηξα και πιάστηκα απ' αυτό και τώρα γρήγορος σαν ερπετό σκαρφάλωνα πάνω στους κάμπους του μπαμπού,

ανέβαινα με χέρια και με γόνατα,

ελαφρύς στο αραιωμένο διάστημα,

σπρωγμένος από μια φυσική δύναμη που με διέταζε να επιστρέψω στη Γη,

ξεχνώντας το λόγο που με είχε οδηγήσει εκεί πάνω,

ή ίσως έχοντας περισσότερο από ποτέ συνείδηση αυτού του λόγου και της άτυχης κατάληξής του,

και ήδη η ανάβασή μου στο αιωρούμενο καλάμι είχε φτάσει στο σημείο εκείνο όπου δεν χρειαζόταν πια να καταβάλλω καμιά προσπάθεια αλλά ν' αφήσω απλά τον εαυτό μου να γλιστρήσει με το κεφάλι κάτω στην έλξη της Γης,

μέχρι που το καλάμι έσπασε σε χίλια κομμάτια κι εγώ βρέθηκα στη θάλασσ α ανάμεσα στις βάρκες

'Ηταν η γλυκιά επιστροφή,

η πατρίδα που είχα ξαναβρεί,

κι όμως η σκέψη μου έμενε φορτισμένη με πόνο για εκείνη που χάθηκε,

και τα μάτια μου καρφώνονταν στη για πάντα άπιαστη Σελήνη,

ψάχνοντάς τη

Και την είδα

Ήταν εκεί όπου την είχα αφήσει,

ξαπλωμένη σε μια ακρογιαλιά ακριβώς πάνω από τα κεφάλια μας,

και δεν έλεγε τίποτα

Είχε το ίδιο χρώμα με τη Σελήνη

κρατούσε στο ένα χέρι της αργά και αραιά αρπίσματα

Διακρινόταν καθαρά το σχήμα του στήθους,

των χεριών,

των πλευρών της,

έτσι όπως ακόμα τη θυμάμαι,

έτσι όπως ακόμα και τώρα που η Σελήνη έγινε εκείνος ο μακρινός,

επίπεδος και μικρός κύκλος,

τη γυρεύω πάντα με το βλέμμα μου,

μόλις φανεί στον ουρανό το πρώτο κομμάτι της,

και όσο περισσότερο μεγαλώνει τόσο περισσότερο φαντάζομαι ότι τη βλέπω,

εκείνη ή κάτι από εκείνη αλλά μονάχα εκείνη,

σε εκατό σε χίλιες διαφορετικές όψεις,

εκείνη που κάνει Σελήνη τη Σελήνη,

και σε κάθε πανσέληνο σπρώχνει τους σκύλους κι εμένα να ουρλιάζουμε μαζί όλη τη νύχτα

Calvocoressi - Historia Politica Del Mundo Contemporaneo

PROGRAMA DE HISTORIA DE LAS RELACIONES INTERNACIONALES - ucmes

nebrija mundo contemporaneo pdf haya afectado el rumbo del Mundo Contemporaneo CALVOCORESSI, Peter Historia política del mundo contemporáneo De 1945 a nuestros días, Madrid, Akal, 1987 uab cat Document 266 394 Historia el mon desde una

Calvosa - Gerencia de Vendas (Vol 2)

A LIDERANÇA PARA GESTÃO DE PESSOAS - Convibra

PDF Gerência de Vendas Canal CEDERJ Fundação Cecierj canalcederj cecierj edu br 9a9871e2bd0dcf44e1f2e7d3362184c1 pdf PDF Gerência de Vendas Canal CEDERJ Fundação Cecierj canalcederj cecierj edu br 0be0900596332b110ff3520e413f17e7

CALZADO

el calzado del niño - Spapex

El calzado protectivo que se usa en el sitio de tra bajo se diseña para proteger los pies de peligros físicos tales como objetos en desplome, pisando objetos  El calzado en el Vinalopó, entre la continuidad y la ruptura Estudio sobre economía y trabajo en el sector

Calzecchi Onesti Leggo Marco e imparo greco.pdf

Non c’è dialogo senza il sostegno spirituale

abbaziadipulsano wp content uploads 2017 01 st R Calzecchi Onesti, Leggo Marco e imparo il greco, Piemme, Casale Monferrato 1993 E G Jay, Grammatica greca del Nuovo Testamento, ed it a cura di R Calzecchi Onesti, Piemme, Casale Monferrato 1998 3 Per

Cam Design and Manufacturing Handbook _ Robert L. Norton

Computer Aided Kinematic and Dynamic Analysis of Cam - IAENG

lionandcompass cam design and manufacturing PDFFree Cam Design And Manufacturing Handbook 2nd Edition download Book Cam Design And Manufacturing Handbook 2nd Edition pdf Learning Gear Essentials from Dudley's Handbook | Machine Wed, 30 Nov 2016 23 53 00 GMT The 3rd Edition of Dudley’s Handbook

Camélidos sudamericanos

Camélidos sudamericanos en Argentina - vetuniceneduar

PDF Los Camélidos Sudamericanos Infoalpacasinfoalpacas pe wp content uploads camelidos aiza pdf PDF Camélidos sudamericanos Vet Comunicaciones vetcomunicaciones ar cam lidos sudamericanos pdf PDF camelidos sudamericanos Heifer Ecuador

CAM- Mjerni sustavi

optical coordinate measurements of parts and - Semantic Scholar

4 stu 2014 Na Slika 5 a) prikazan je mobilni optički mjerni sustav TRITOP sa visokom preciznošću nadzor kvalitete sustav CAD CAM CAQ 4 1 2 Preko povratne veze mjerni sustav obavlja Slično kao i kod CAD sustava, CAM

Cẩm nang IPMAC CCNA

KHOA CÔNG NGHỆ THÔNG TIN ĐỒ ÁN TỐT NGHIỆP Tên - iSpace

PDF Security toàn tập Version 1 2 2012 Tailieuhoctap vndulieu tailieuhoctap vn books cong nghe file goc 767907 pdf PDF Mạng máy tínhmy metadata vn share proxy alfresco noauth api 5 MMT pdf PDF ROUTER Mientayvn mientayvn Bo

Cẩm Nang Luyện Dịch Việt - Anh - Nguyễn Thu Huyền, The Windy

Không còn lo lắng về các triệu chứng dị ứng - Santa Clara Family

CẨM NANG CƯ SĨ Tâm Diệu rơi vào hố sâu mê tín dị đoan khiến tâm bị rối loạn bởi sự sợ hãi pháp luyện tâm, chuyển hoá tâm ô nhiễm thành tâm thanh   Khi tôi bắt đầu luyện thiền thì

Home back Next
<